هذیان ...

هوالعلیم
.
نمی دانم اسمش را چه بگذارم !
هذیان های بیداری شاید ...
چشم هایم را که می بندم ،شروع می شود ...
شاید انعکاس رفتارم باشد بر روح بیچاره ام ! ...
هر راهی رفته صدایش را نشنیده ام ، حال با تصویر حرف می زند .
همه چیزش گنگ است ...
لطف اش به این است که موضوع شان تکراری نیست ! مدتی که می گذرد تغییر می کند .
اما بدی اش ...دائم تکرار می شود .هر بار که چشم هایم را باز می کنم و می بندم ...
و هر بار واضح تر ، ملموس تر ...
گاه می ترسم مرز بین این  تصاویر و واقعیت ها را گم کنم .

*
(1)
محکم دو بازویم را گرفته و تکانم می دهد . گمانم فریاد می زند ...اما من چیزی نمی فهمم ...گیج و بی اختیار
با هر تکان به عقب می روم و می چسبم به دیوار .
نگاهم مات به صورت اوست ...هرچند از اینجا صورت اش دیده نمی شود !
سوم شخص شده ام و روبه روی خودم ایستاده ام و عجز و ناتوانی ام را می بنم .
تکان ها شدید تر می شود و ناگاه چند ضربه ی محکم و پشت و سر هم به صورتم ...
درد! نه هیچ حس نمی کنم ، هیچ !
فقط یک حس ، یک فکر،یک امید ...
کجاست راه نجاتی ؟!؟

 

سکوت ..غفلت ...قدس

بسم الله الغیور

.

.
حرف برای گفتن و شنیدن زیاد است .
همین راهپیمایی امروز ...که همه بودند .
چه کسی می خواهد ندیده بگیرد؟؟!

همه بودند ...حالا دوساعت راه پیمایی و یک ربع هم صف ایستگاه های صلواتی!

.
یا نه ...سالگرد تخریب حرمین شریفین سامرا
و آن داغ عظیم وصبر تلخ و البته تدبیر حکیمانه علمای شیعه
.
اما درد امروز چیز دیگری است
امروز دشمن دیرینه دست گذاشته روی سرمایه بزرگ و محجور مسلمانان .
مسجد الاقصی برای ما فقط یک مسجد نیست .
حرمت وعزت دین مان است .
چشم های ناپاک صهیونیست ها رذیلانه به مسجد الاقصی خیره شده .
می شنوید صدای خنده های مستانه شان را ...در سکوت ما بهتر می پیچید
در سکوت و غفلت ما ...که حتی بیشترمان هنوز نام مسجد الاقصی را با ان گنبد طلایی گره زده ایم و دارند مسجد الاقصی را خراب می کنند و هنوز آن مسجد طلایی سرپاست ...پس چه جای نگرانی ؟!؟
.
آقا همین چند روز پیش فرمودند:
جهان اسلام و ملتهاي مسلمان بايد بيزاري و نفرت خود را از عاملان اين حركت شنيع نشان دهند.

سر انگشتی بر خاک می نویسد ...

سر انگشتی بر خاک می نویسد این قبر حسین (ع) است
.پیش از آن سری بر نیزه قران می خواند و پیش از آن زنی از همهمه ی دشت کودکان را می جست
و پیش از آن اشک بود و آشوب و آتش و خاکستر .
اینجا کربلاست .
 سالها در خویش نشستیم و گریه کردیم به یاد آن دستی که بر خاک آن جمله را نوشت .
سالها موئیدیم به یاد داری آن صدای تشنه ای که بریده بریده بر نی قران می خواند .
سال ها ضجه زدیم به یاد ضجه هایی که کودکان  تو تازیانه خورده می زدند .
سال ها می موییم  و می گرییم به یاد کربلای حسین (ع).
.
حسین (ع) آینده روشن ماست . تاریخ بی دریغ و بی درنگ ماست و گریه ناگزیریست که تا همیشه خواهیم داشت و اشک بی پایانی است که تا همیشه خواهیم ریخت .
سرانگشتی بر خاک می نویسد : این قبر حسین (ع)است .

السلام ای شاه مظلوم و غریب

صلی الله علیک یا اباعبد الله

سید شهدا (ع) فرمودند:
خدایا با نیکی و احسان مرا به استدراج خود ،گرفتار مساز و به بلا و مصیبت مرا ادب مکن .
بحارالانوار ج 78
.
چون سر خورشید را بر نیزه دید
سر به محمل زد و رسمی شد پدید
شیعیان گر داغ مولا یاد شد
سرشکستن بر شما آزاد شد

 

ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

السلام علیک یا اباعبدالله

.

. 

هر که از عشق تو دیوانه نشد عاقل نیست

عاقل آنست که از عشق تو دیوانه شود