مرگ تریجی غزه در سکوت ...

بسم الله الرحمن الرحیم

محکوم می کنیم در بیانیه ای ...شاید هم راهپیمایی ای ...
و مگر صدای این ها تا کجا می رسد؟
به اقدامات رسمی و اساسی نیاز است ...نه فقط ما ..
که چرا از کسی صدایی به داد خواهی و اعتراض در نمی آید
وقتی گفته می شود دنیا و مراکز تصمیم گیری اش در قبضه صهیونیست هاست
با تمسخر می گویند ، توهم است ، بیهوده قدرت آنها را بزرگ جلوه می دهید 
 اگر این چنین نیست ...پس چرا در مقابل این همه زور گویی و قتل عام و حتی وقیحانه تر ربودن مقامات دولت حماس
 هیچ سازمانی عملا اقدامی برای جلوگیری از این وحشی گری های صهیونیست ها انجام نمی دهد؟؟؟
 کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد کجاست؟
دیدبان حقوق بشر نمی بیند؟؟
شورای امنیت خطری حس نمی کند؟
کجایند مقامات کشورهایی که برای زندانی شدن یک فرد بی ارزش کشورها را تحت بیشترین فشار می گذارند؟؟؟
این فلسطینی هایی که در غزه کشته می شوند، انسان نیستند؟؟
یا جز انسان های مطیع جامعه جهانی نیستند؟!!!؟
.
شاید همه نشسته اند تا کار این چند فلسطینی مبارز تمام شود
وقتی این همه کشتار و فشار و زندان ، نتوانست به آنها بفهماند که نباید در مقابل یک غاصب وحشی بایستند
بگذار هم او، از سر راه برشان دارد .
حتما ، مردم و مقامات و مسئولان مختلف مسلمان و غیر مسلمان می گویند
چقدر خبر کشته شدن یکی دونفر برسد
بگذار کار یکسره شود ...اینها پس از نیم قرن ،وقتی هنوز به سمت مرگ می روند ...با انتخاب دولتی مبارز ،پس ارزانی شان باد مرگ
بگذار به یک باره خیال همه راحت شود .
.
غزه ...اینک مجازات می شود ...برای آنکه فلسطینی ها دولتی برگزیده اند
که دم از مبارزه می زند ...تحریم ها سرش را خم نمی کند ...دیگر از زندان و شکنجه و ربودن و کشته شدن نمی هراسد
اما، مگر ما همان قومی نیستیم که نبی یمان فرموده: اگر صدای کمک خواهی مسلمانی را بشنویم و به یاری اش نرویم ، مسلمان نیستیم؟؟
اینها که خبر های این چنینی شان بخش ثابت اخبار مان شده ...به خدا انسان اند ...در همین نزدیک ما

پ.ن

این مطلب را در وبلاگ سابق نوشته بودم . هرچه خواستم مطلبی جدید بنویسم دیدم هنوز علت این اقدامات وحشیانه علیه مردم غزه تغییری نکرده است ...

حرف هایی برای این روزها

بسم الله الرحمن الرحیم
.
1. هفته ی قبل ،5شنبه با یک گروه تقریبا نامتجانس از هم کلاسی ها رفتیم نمایشگاه مطبوعات
معمولا نمایشگاه را یکی دو نفره می رفتم تا با حوصله همه ی قسمت ها را ببینم .امسال اما ترجیح دادم در آخرین سال همکلاسی بودن هایمان با هم برویم . همین باعث شد زیاد به سراغ نشریات سیاسی و خبرگزاری ها نرویم در صورتی که مثلا دانشجوی علوم سیاسی هستیم! !
به صورت گذارا غرفه های وطن امروز ُ همشهری ، کیهان و اطلاعات را دیدیم و چند تایی از خبرگذاری ها
از این به بعد فقط دنبال غرفه "هابیل" می گشتم و البته یافت می نمی شد!و به این بهانه سایر غرفه ها را سرک می کشیدیم.  از غرفه ی"راه"سراغ شون رو گرفتم که اصلا نمی دونستن هابیل هم توی نمایشگاه هست!
بالاخره پیدا شد ولی کیف من خالی شده بود و با قرض کردن جلوی چشم خود غرفه دارها مشترک شدم والبته شماره هایی که نداشتم رو خریدم و الان وسط کلی تحقیق و کنفرانس تلمبار شده ، دارم شماره های قبلی رو جسته گریخته می خونم .
در کل نمایشگاه تنوع از لحاظ موضوعات داشت ولی از تعداد نشریه ها کم شده بود.

2. هفته ی بسیج هم فردا تموم میشه . خیلی ها توی این هفته در مورد بسیج می نویسند و نقد می کنند یا تعریف می کنند .همایش می رن و توی رزمایش ها شرکت می کنند .و جالب این جاست که نقد ها و توصیه های دلسوزانه فقط گفته می شن و کمتر گوش شنوایی هست
بسیج دانشکده به عنوان تنها تشکل دانشجویی ما!! از شدت کم کاری ها و پاس دادن وظایف از واحد خواهران به واحد برادران و بالعکس یکی از عوامل ضعف اعصابم شده .
حیف که نقدها و گوشزد کردن ها و دلسوزی ها راه به جایی نمی بره ...

3. همه ی دنیا پیشاپیش برای مرگ مردم مظلوم غزه سکوت کرده اند !!!
از ما که داعیه دار حمایت از آنها هستیم تا کشورهای عربی که داعیه حمایت از اعراب رو فعلا بی خیال شدند و اروپایی های دوستدار حقوق بشر! و امریکایی های صادر کننده ی عمده ی دموکراسی .
کسی قصد کمک کردن نداره وگرنه شکستن حلقه محاصره غزه امری محال و نشدنی نیست ...
به گمانم تک تک ما در یوم الحساب باید جوابگوی عملکردمان باشیم و البته اگر وضع مان به همین صورت باشد قطعا جوابی نخواهیم داشت.

4. شهادت دردانه ی امام رضا(ع)،جواد الائمه (ع) را هم تسلیت میگم