حمایت از مردم فلسطین یا تخریب وحدت ملی ؟!

بسم الله الرحمن الرحیم

از مدت ها قبل در سایت ها و وبلاگ ها و البته رسانه های برون مرزی ، از حامیان آقای موسوی دعوت می شود تا در روز قدس به خیابان ها بیایند و اعتراض ! خودشان را به وضع موجود و نتایج انتخابات! نشان دهند .

آنچه در این دعوت به وضوح می توان دید ، حمایت از مردم فلسطین و قدس شریف نیست، بلکه حامیان آقای موسوی که در یکی دو ماه گذشته فرصت ایجاد تجمع های اعتراض آمیز را نیافته اند ، اینک قصد دارند از حاشیه امن راهپیمایی مردم در روز قدس ، جهت اهداف خود سو استفاده کنند .

راهپیمایی روز قدس همیشه حامل پیام وحدت مردم ایران و مقابله با دخالت های بیگانه در امور داخلی کشور های اسلامی بوده است . حال چگونه است که همان بیگانگان مردم را دعوت به حضور در این راهپیمایی می کنند؟

دو هدف را می توان برای این دعوت برشمرد :

1. تخریب وحدت ملی و ایجاد نا آرامی در راهپیمایی مردم با همان بهانه های واهی

2 . به سایر کشورهای اسلامی بگویند ، ایران که نماد مقابله و مقاومت در برابر دخالت های بی جای امریکا و بعضی کشورهای اروپایی و رژیم صهیونیستی است، اینک و در زور قدس، عده ای از مردم این کشور با دعوت و حمایت رسانه ای و... همین کشورها ، و در مخالفت با دولت موجود کشورشان به صحنه آمده اند ، و به این ترتیب وجهه ایران اسلامی را در بین مسمانان بسیاری که به آرمان های ایران علاقمند و یا معتقد هستند تخریب کنند که این خود گامی بر علیه بیداری اسلامی است .

با توجه به این مسائل ، مسئولیت  بروز هر گونه نا ارامی و سو استفاده از راهپیمایی روز قدس، این میراث گرانقدر امام عزیزمان ، مستقیما بر عهده ی آقای موسوی و حامیان برنامه ریز ایشان خواهد بود .

نظام اسلامی در چند ماه گذشته با آقای موسوی با رافت و مدارا برخورد کرده است اما نتیجه فقط سو استفاده آقای موسوی و دیگران بوده است و همان گونه که مقام معظم رهبری در خطبه های نماز جمعه هفته گذشته فرمودند:

« ما درباره‏ى افرادى كه به آنها اهانت ميشود، تهمت زده ميشود، ميگوئيم اينها حق دفاع دارند؛ خوب، نظام هم همين جور است؛ نظام هم حق دفاع از خودش را دارد. اين خطاست كه كسى خيال كند چون نظام حاكميت است و قدرت سياسى است، نبايد دفاع كند؛ بى‏دفاع بماند؛ در مقابلش هرگونه مخالفتى، معارضه‏اى، قانون‏شكنى‏اى، مرزشكنى‏اى انجام بگيرد، بايد عكس‏العمل نشان ندهد؛ اين درست نيست؛ هيچ جاى دنيا هم چنين نيست. در اختلافات گوناگونى كه در بين احزاب دنيا وجود دارد - در همين كشورهائى كه خودشان را پيشرو دموكراسى ميدانند - هيچكدام از اين احزاب متعارض و متخالف، با اصول و مبانى آن نظام مخالفت نميكنند؛ والّا از نظر مردم مردود هستند. دستگاه‏هائى دارند؛ دستگاه‏هاى رعايت قانون اساسى و دادگاه قانون اساسى - شبيه شوراى نگهبان خودمان - اينها را رد ميكنند. اينجور نيست كه قبول كنند يك نفرى بيايد در يك نظامى عليه مبانى آن نظام مبارزه كند، معارضه كند، آن وقت نظام در مقابل او ساكت و آرام بنشيند. به كمتر از آن هم گاهى ديده ميشود كه در همين نظامهاى اروپائى برخوردهاى خشن و تندى ميكنند؛ چيزهائى كه جزو اصول هم محسوب نميشود. بنابراين برخورد با نظام، برخورد با مبانى نظام، ايستادگى و شمشير كشيدن روى نظام، جواب تند دارد؛ اما نظر مخالف داشتن، نظر متفاوت داشتن، آن وقتى كه با اين اشكالات همراه نباشد، تهمت و شايعه‏افكنى و دروغ  و از اين چيزها نباشد، نه، نظام هيچگونه برخوردى نخواهد كرد. شيوه‏ى نظام اين نبوده، امروز هم نيست و ان‏شاءاللَّه در آينده هم نخواهد بود»

.

پ.ن

این مطلب در ایران زمین ضمیمه روزنامه ایران هم چاپ شده .

 

موسوی خوئینی‌ها اولین متهم آشوب شنبه در تهران

با وجود اینکه رهبر معظم انقلاب در سخنانی صریح و روشن، معترضان به نتیجه انتخابات را به حرکت در مسیر قانونی و خودداری از "زورآزمایی و اردوکشی خیابانی" توصیه کردند، مجمع روحانیون مبارز که در بیانیه‌ای مردم را به ادامه اعتراضات خیابانی فراخوانده بود تا ساعات پایانی منتهی به این تجمع غیرقانونی تلاشی برای لغو این برنامه نکرد.

مجمع روحانیون مبارز در حالی بر برگزاری این اجتماع غیر قانونی در روز شنبه اصرار داشت که حتی موضع‌گیری و هشدار آشکار شخصیت‌های سیاسی و مذهبی هم نتوانست مجمع روحانیون را از برگزاری این مراسم منصرف کند.

این در حالی بود که از صبح روز شنبه که این موضوع به خبر اول سایت‌ها تبدیل شد، گمانه‌زنی‌هایی درباره احتمال لغو این راهپیمایی نیز در کنار آن خودنمایی کرد اما با گذشت چند ساعتی از این گمانه‌زنی‌ها، خبری از تصمیم مجمع به گوش نرسید.

این بلاتکلیفی تا آنجا پیش رفت که سرشاخه‌های معترضان خیابانی خود را به مردم نشان داد و خیابان آزادی در حال آماده شدن برای ثبت رویداد هولناک دیگری شد که همانند روزهای اخیر آرامش و امنیت را از مردم بگیرد.

برخلاف اعتقاد برخی از اعضای مجمع، تعلل سوال‌برانگیز دبیر این تشکل هم‌چنان ادامه یافت تا اینکه بنابر برخی گزارش‌ها آشوبگران آرایش نهایی خود را برای زدن ضربه دیگری بر پیکره  "امنیت شهر" صورت دهند. در این هنگام بود که ناگهان خبری فوری بر پیشانی سایت‌ها و خبرگزاری‌ها نشست.

"راهپیمایی امروز مجمع روحانیون لغو شد"، این عنوان خبری بود که با امضای موسوی خوئینی‌ها، دبیر مجمع روحانیون مبارز، در آستانه شکل‌گیری آشوب دیگری در تهران، راهی خروجی سایت‌های خبری شد اما دیگر دیر بود چرا که همه چیز برای خلق یک شرایط غیرعادی مهیا شده بود.

ساعاتی بعد اخبار اندوه‌بار از آشوب و اغتشاش، یکی پس از دیگری خیابان آزادی را برای مردم دورترین نقاط کشور نیز به تصویر کشید.

آنچنان که منابع رسمی گزارش دادند، علاوه بر خسارت‌های میلیاردی به اماکن خصوصی و عمومی و به آتش کشیده شدن مسجد لولاگر در نزدیکی خیابان آزادی، 10 شهروند بی‌گناه کشته و 100 نفر نیز زخمی شدند.

اما همانند سکوتی که پس از آشوب‌های روزهای اخیر بر محافل سیاسی حاکم می‌شود، این بار نیز کسی از مردم عذرخواهی نکرد. هیچ فردی پاسخگوی خانواده‌های کشته‌شدگان، مجروحین و مالباختگان نبود.

خانواده‌های بسیاری متحیر از رویدادی بودند که در کمتر از ساعتی سرپرست و همه سرمایه‌یشان را با خود برده بود و اکنون کسی در در مقابل خود نمی‌دیدند.

کش و قوسی که دیروز بر محافل سیاسی و رسانه‌ای سایه افکنده بود، آشوب دیروز تهران را اندکی متفاوت از گذشته کرد چرا که این‌بار می‌توان انگشت اتهام را به سوی هدفی مشخص نشانه رفت.

تعلل چند ساعته و مشکوک دبیر مجمع روحانیون در لغو راهپیمایی دیروز بدون وجود کوچکترین توجیه را هرگز نمی‌توان در شکل گیری آشوب‎های روز گذشته نادیده گرفت. تعللی که موسوی خوئینی‌ها را از شکایت خانواده‌های کشته‌شدگان، مجروحین و مالباختگان در امان نگه نخواهد داشت.

بیانیه لغو تجمع غیرقانونی مجمع روحانیون که ساعت‌ها معطل امضای موسوی خوئینی‌ها ماند، را شاید بتوان تلاشی تلقی کرد برای خالی کردن شانه از بار مسئولیت و  پیامدهای آشوبی که خیابان آزادی را در خود فرو برد.

البته تکلیف این نوع رفتارهای مشکوک، پیش از این از سوی رهبر معظم انقلاب مشخص شده بود. ایشان در جمع نمازگزاران میلیونی تهران با بیان اینکه "اگر نخبگان سیاسی بخواهند قانون را زیر پا بگذارند، خواسته یا ناخواسته، مسئول خون‌ها، خشونت‌ها و هرج و مرج‌ها خواهند بود"، تلکیف "فرماندهان آشوب‌ها" را به وضوح روشن کرده بودند.

به نظر می‎رسد دستگاه قضایی علاوه بر میرحسین موسوی به عنوان مسبب اصلی آشوب‏های روزهای اخیر شهر تهران،‌ دبیر مجمع روحانیون مبارز را نیز به عنوان اصلی ترین عامل آشوب‎های روز شنبه تهران پای میز محاکمه بکشاند و بر طبق وظیفه خود و برای احقاق حقوق همه کسانی که در آشوب دیروز هزینه داده‌اند، از موسوی خوئینی‌ها توضیح بخواهد. هر چند این اقدام قضایی در کنار شکایاتی خواهد بود که از سوی شاکیان خصوصی دامن دبیر مجمع روحانیون را خواهد گرفت.

منبع:شبکه ایران

نکاتی در مورد انتخابات

بسم الله الرحمن الرحیم
.
1. میلاد بانوی مهر و مهربانی،سرورزنان عالمین، کوثر پیامبر، حضرت فاطمه الزهرا سلام الله علیها مبارک .
شرطی شده ایم ، فقط باید  مناسبتی باشد تا ما یادمان بیاید که از مادرانمان تشکر کنیم .یا حتی بعضی وقت ها  خیلی بدتر اصلا یادمان بیاید که کارهایی که  مادرها انجام  می دهند وظیفه شان نیست.چون منبع مهربانی اند این همه برای ما زحمت می کشند .
البته امروز سالروز میلاد حضرت امام خمینی (رض)هم هست . در این مدتی که گذشت بارها و بارها از سواستفاده هایی که از نام و یاد امام شد دلگیر .  شد.
تفسیر به رای آرمان های انقلاب و افکار امام در طول تبلیغات انتخاباتی نشان داد که ما مردم باید هوشیارتر و دقیق تر حواسمان به آرمان ها و انقلاب مان باشد .و برای شناخت افکار امام به صحیفه نور مراجعه کنیم و خاطرات شخصی و در گوشی آقایان را ملاک نظرات ایشان قرار ندهیم .

2. از سال ها قبل که مسائل سیاسی را به طور جدی پیگیری می کردم به این نتیجه رسیدم بسیاری از سیاسیون مطرح ما در فضایی انتزاعی و ذهنی زندگی می کنند و به مرور فاصله شان از واقعیت های جامعه بیشتر می شود . و شاید همین مسئله را بتوان یکی از مهم ترین دلایل برنامه ریزی های غلط آنها که باعث حذف تدریجی شان از صحنه سیاسی کشور شده و می شود ،دانست
در این انتخابات هم به وضوح این مسئله دیده می شد و دلیل بهت و ناباوری انها از نتیجه انتخابات هم همین مسئله است .
تحلیل درست از فضای سیاسی و اجتماعی کشور و شناخت درست از خواست ها و مطالبات مردم و البته نکته ی مهم تری که به کررات نا دیده گرفته شد ، بالا رفتن سطح فکری و شناختی مردم نسبت به مسائل ،  کلید های موفقیت برای برنامه ریزی و رسیدن به موفقیت اجتماعی و سیاسی است .
اگر حامیان آقایان موسوی و کروبی قدری به نکات فوق دقت می کردند ، با دیدن عده ای که اطراف شان جمع می شدند تصور نمی کردند که تمام مردم  حامی آنها هستند و حالا که نتیجه چیز دیگری را نشان می دهد بگویند که حتما تقلب شده است وگرنه ما پیروز بودیم .
.
3. مکانیسم برگزاری انتخابات و نظارت بر آن در کشور ما روشن و دقیق است . پای هر صندوق رای ، مسئول شعبه و هئیت اجرایی ، نماینده فرماندار، یک یا حتی چند بازرس وزارت کشور، سرکشی بازرسین ویژه وزارت کشور نیروی انتظامی و ناظرین شورای نگهبان حضور دارند و  کاندیداها هم می توانند  یک نماینده داشته باشند .
در انتخابات روز 22 خرداد تقریبا در همه شعب اخذ رای یک نماینده از آقای موسوی حضور داشت از همان ابتدای شروع رای گیری تا انتهای شمارش آرا . این نماینده ها می توانند تخلفات را به نماینده فرماندار تذکر کتبی یا شفاهی بدهند و یک گزارش هم برای ستاد متبوع شان بنویسند و به عنوان سند تخلف تحویل دهند .
این نماینده ها در پایان رای گیری در فرم هایی که در اختیارشان بود آرای همه نامزدها را یادداشت کرده و ثبت کرده اند .
در وزارت کشور هم که تجمیع آرا صورت می گیرد میز احزاب به عنوان ناظرین گروه های سیاسی حضور دارند .
با توجه به این فرایند ، اینک ستادهای آقای موسوی که ادعای تخلف گسترده در انتخابات و جابه جایی چندین میلیونی رای را دارند باید گزارش های تخلف در شعب را از نماینده گان شان ارائه دهند و یا گزارشات نماینده احزاب حامی شان در وزارت کشور را به عنوان سند ادعای خودشان ارائه کنند .
اما در یکی دو روز گذشته ، ستاد موسوی و شخص وی تنها به ایراد تهمت به ملت و شعور و حق انتخاب شان و ایجاد بد بینی به فرایند انتخابات می پردازند و با سازماندهی عده ای سعی در ایجاد آشوب و نا امنی برای فشار آوردن به دولت و نظام را دارند برای برآوردن خواسته ای نامشروع .
 آقایان سعی کنید وقایع حقیقی را ببینید ، نه آنچه که می خواهید باشد و نیست .

این انقلاب، انقلاب امام خمینی (رض) است

بسم الله الرحمن الرحیم
.

انقلاب سی ساله شد . با سختی ها و خون دل های بسیار اینک در دوران ثبات قرار دارد .
دیگر حتی ما نسل سومی ها هم می دانیم که مخالفان با همکاری پشتوانه های داخلی شان هر چه از دست شان بر آمد انجام دادند تا انقلاب و نظام بر آمده از آن سرنگون شود .
اما اینک آنان نیز قبول کرده اند که دیگر این انقلاب تثیبت شده است ، پس تلاش می کنند آن را از اصول اولیه اش منحرف کنند تا به مرور زمان استحاله شود و معنای حقیقی اش را نداشته باشد .
مهم ترین رکن این تلاش ارائه ی تصویری غیر منطبق از اصول و آرمان هاست .
و بسیار می بینیم که افراد دخیل در انقلاب اینک تصویری متفاوت از آرمان ها ارائه می دهند و حتی گاه وقایع را برعکس توصیف می کنند.
هرکس سعی می کند خود و گروه و جریان اش را مهم ترین عناصر تعیین کننده در جریان انقلاب بداند . حتی آنهایی که به فرموده ی امام و مقتدایم ،خمینی عزیز، از دور هم دستی بر آتش نداشتند ، اینک از ضعف اطلاعات نسل سوم و چهارم و بی تفاوتی یا تغییر عقیده ی نسل اول ودوم  سو استفاده کرده و سهمی عظیم برای خود قائل اند !
نکته ی اصلی برای جلوگیری از این انحراف ، توجه به آرا و افکار و گفته های حضرت امام است .زیرا که این انقلاب، انقلاب احزاب و گروه ها و افراد سیاسی نیست ،این انقلاب امام است .
و بهترین و مطمئن ترین راه برای رسیدن به اصول و اهداف درست و واقعی انقلاب رجوع به آرا و افکار و گفتار امام است . بی واسطه  و بدون تفسیر های این و آن .
دشمن سعی می کند با حذف آرا مستقیم امام و رهبر ، تفسیر ها و برداشت ها را جایگزین کند ، تا ازاین رهگذر هم بتواند آنچه که می خواهد را با ظاهری انقلابی به مردم عرضه کند و  هم آرام و تدریجی ، اصول را تغییر داده و قلب واقعیت کند و امام را به عنوان معمار و طراح انقلاب کم رنگ کند .
و اینک همین کار را با سخنان رهبر نیز انجام می دهند و بلافاصله بعد از هر سخنرانی و پیام ، آن قدر تفسیر ها و نظرات گوناگون از موافقان و مخالفان پخش می شود که اصل سخنان رهبری دیده نمی شود .
.
 ما باید هوشیار باشیم و در موج این مسائل غرق نشویم . و همواره نگاه مان و جهت مان را با سخنان امام و رهبر تعیین کنیم .و نه با تفسیر های فلان مقام و برداشت های فلان مسئول .
.
پ.ن
۱.صدا و سیما امسال برنامه های خوبی تهیه کرده  است .
با شخصیت های گوناگون مصاحبه کرده و سعی کرده از زاویه های متفاوت انقلاب را بررسی کند .
اما در این میان جای خالی امام و سخنان امام بسیار نمایان است 
 چرا همه از انقلاب می گویند ، اما امام که طراح انقلاب است نباید از انقلاب بگوید ؟

۲.تاملی در باره حضور میر حسین موسوی در انتخابات

 
۳.امام ام ، رهبرم، پدرم ...
به عنوان یک فرزند کوچک که عمیقا به شما احساس دین می کند ، می گویم :
ما تا آخر ایستاده ایم ...

صهیونیست های مسلمان

بسم الله الرحمن الرحیم
.
جنگ نظامی فعلا با پیروزی قاطع و روشن نیروهای مقاومت فلسطینی پایان یافت . اما جنگ سیاسی و رایزنی های دیپلماتیک آغاز شده است .
رژیم صهیونیستی قصد دارد جنگ واگذار شده را در بازی های سیاسی برنده شود . به همین دلیل هم پیمانان تا دیروز ساکت اش به صحنه آمده اند و این رژیم را برای رسیدن به هدف اش یاری می دهند.این حرکتی خطرناک است که در مذاکرات صلح وبازسازی غزه اعراب و غرب هم پیمان شده اند تا دولت قانونی حماس و مقاومت اسلامی را که صحه گردان اصلی تحولات غزه بوده اند را از صحنه ی تصمیمات به صورت عامدانه حذف کنند و ابومازن و تشکیلات خودگردان را به عنوان طرف مذاکره کننده بنشانند
 حامیان مردم مظلوم غزه باید دقت داشته باشند که جنگ هنوز تمام نشده .چه بسا بازی های سیاسی این چنینی زحمات و مشقت های مردم مظلوم غزه و مقاومت اسلامی را به حاشیه ببرد.  
اما آنچه در این میان اهمیت دارد ، تلاش کشورهای اروپایی و تلاش های انها نیست . وحتی کمک های نظامی و سیاسی و امنیتی امریکا هم برای مسلمانان و منطقه اهمیت چندانی ندارد که آنان بنا بر رسم همیشگی و عادت های گذشته عمل می کنند.

آنچه برای ما به عنوان مردم مسلمان منطقه و کشورهای خاورمیانه و فراتر ازآن کل کشورهای اسلامی اهمیت دارد ، حضور چند کشور مسلمان در میان هم پیمانان رژیم صهیونیستی است .
و این ماجرا به صورت نیمه علنی از جنگ 33 روزه لبنان آغاز شد و در جنگ 22روزه ی غزه آشکارا وارد میدان شد .
کشورهای مصر و عربستان در درجه اول و کشور اردن در درجه دوم در این دو تحول عمده و مهم منطقه ای در جبهه ای مقابل مسلمانان قرار گرفتند .
سران این کشورها را می توان صهیونیست های مسلمان خواند . زیرا افکار و عملکردشان با صهیونیست ها تفاوتی ندارد و فقط نام پادشاهی یا ریاست جمهوری یک کشور مسلمان را یدک می کشند .
رژیم غاصب اسرائلی پس از سال ها تلاش سرانجام توانست جبهه ای از مسلمانان صهیونیست را در منطقه تشکیل دهد تا در مواقع لزوم سپر حفاظتی این رژیم در برابر مسلمانان باشند . همان گونه که سال هاست با یار گیری از بین مسحیان جبهه ای گسترده از مسحیان صهیونیست را تشکیل داده که در راه رسیدن این رژیم به اهداف اش از هیچ کمکی فرو گذار نیستند .
جرج بوش یک صهیونیست مسیحی بود و ابومازن،ملک عبدالله و حسنی مبارک صهیونیست هایی مسلمان .

این جریان از هنگام روی کار آمدن دولت قانونی حماس در غزه ، با عدم حمایت از آن و بها دادن در عرصه دیپلماتیک به ابومازن جلوه کرد و در جنگ 33 روزه یک گام جلوتر رفت و با کمک مالی و تشویق رژیم صهیونیستی به از بین بردن حزب الله به عنوان یکی از هسته های اصلی مقاومت در منطقه فعالیت هایش را افزایش داد .
اما آن زمان وقتی صهیونیست از کمک های مالی و اطلاعاتی و تشویق های برخی کشورهای منطقه خبر دادند، این افراد فقط سکوت کردند . اما در جنگ اخیر با فعالیت های چون مخالفت با تشکیل جلسه اضطراری سران عرب برای بررسی اوضاع غزه، سکوت در برابر فجایه انسانی که در غزه در حال رخ دادن بود و البته مصر با تشدید محاصره غزه و بستن گذرگاه های میان غزه و مصر بیشترین نقش را در کشتار مردم بی دفاع غزه داشتند .
کشورهای مسلمان منطقه و مردم مسلمان این کشورها و سایر کشورهای اسلامی باید به هوش باشند و خطر نفوذ اندیشه های صهیونیستی در بین مسلمانان را جدی را بگیرند .
این یک خطر داخلی بالقوه است که با هوشیاری و دقت مسلمانان هرگز بالفعل نخواهد شد .
و البته در مراودات سیاسی و فعالیت های دیپلماتیک هم دولت های کشورهای اسلامی باید برای مجازات این دو کشور و تشکیلات خودگردان آنان را در بایکوت بگذارند تا امنه قدرت و نفوذ این دوکشور در میان امت اسلامی کم شود .

پ.ن

تعریفی کوتاه از صهیونیست مسلمان

 

آیا هنوز نسبتی میان سیاستمداری و دین داری هست؟

بسم الله الرحمن الرحیم
.
1. الحمدالله وضعیتی که در نوشته ی قبلی گفته بودم تقریبا با خوبی تموم شد .
چیزاهای خوبی یاد گرفتم والبته تاثیرات نه چندان مطلوبی هم به جا گذاشت که امیدوارم به مرور و با تدبیر از بین بروند . و ممنون از دوستانی که همدلی کردند.

2.این روزها بهانه های زیادی پیدا می شود تا کسانی که دل خوشی از دولت ندارند و یا در مرتبه ای بالاتر ! می خواهند به هر طریقی نفس دولت را قطع کنند  هر آنچه می توانند علیه دولت انجام دهند .
احمدی نژاد یک فرد است . از این جهت چطور میتوان این همه با یک فرد دشمنی کرد؟ آیا مشکل شخص احمدی نژاد است؟
برخوردها و حرفها و اقدامات مخالفان از مثلا اصلاح طلبان تا مدعیان اصولگرایی این را نشان نمی دهد .
مشکل از دیدگاه مثلا اصلاح طلبان پافشاری دولت و شخص احمدی نژاد بر آرمان ها و اصول انقلاب است .همان ارزش هایی که هشت سال تمام تلاش خود را البته به کمک دوستان خارج از مرزها ! کردند تا محو شان کنند و یا تبدیل به ضد ازرش شوند و دیگر کسی نتواند با افتخار از آنها سخن بگوید .
آنها امام را که برای ما مظهر همه ی آرمان هایمان بود نقد کردند ! آرزو داشتند به موزه بفرستند و خون به دل طرفداران انقلاب و آرمان ها می کردند . و اینک پس از هشت سال تلاش بی وفقه و شبانه روزی ! این طیف ،کسی آمده که درست بر عکس آنها حرکت می کند و سختی ها را به جان می خرد .
پس باید به هر طریق و با هر دلیل او را حذف کرد .
اما در آن سوی طیف دوستان عزیز مدعی اصول گرایی قرار دارند . از دیدگاه این گروه جرم احمدی نژاد شاید ورود به محدوده ی خاص این عزیزان باشد !
اصولگرایی ارثی بود که تنها به آنها می رسید و کسی دیگر نمی توانست ادعایی داشته باشد .
حالا احمدی نژاد علی رغم خواست آنها اصولگرایی را با شاخصه هایی  جدید معرفی کرده که در آن قشر ضعیف جامعه محور هستند نه منافع حزبی و گروهی . و همین شاید مهم ترین دلیل نارضایتی این مدعیان از دولت نهم باشد . چرا که دولت مردم را بر زیاده خواهی های حزبی و گروهی ترجیح می دهد . پس با هر روشی که بشود باید از دوباره بر سرکار امدن این فرد جلوگیری کرد .با دلسوزی های ظاهری برای وضع مردم .با سوال های مداوم از  وزرا ،با پیگیری مدرک کردان و استیضاح و عدم رای آوردن اش ، با نامه ی اقتصادی برای دولت نوشتن ،با دلسوزی و انتقاد از جابه جایی ها در دولت ،با نامه ی سرگشاده نوشتن ...
در کنار بروز این عکس العمل های یک سوال مدت ها ذهنم را مشغول کرد: آیا سیاستمداران ما هنوز اعتقادی به رعایت اصول اسلامی همچون تقوا ،دارند؟
عملکرد ها متاسفانه نشان می دهد که رعایت موازینی چون تهمت نزدن ، آبروی مسلمانی را حفظ کردن، ترس از خدا و ...تنها در حرف است و جایی در عرصه ی عمل ندارد ...
.
این روزها خوب به حرف ها گوش می دهم و عملکرد ها را می بینم تا در آینده ی نزدیک حرف هایی را سیاستمداران نمی زنند بشنوم و نیاتی را که پنهان می کنند بدانم و اسیر موج هایی که ایجاد می کنند نشوم .
و خدا آگاه بر هر پنهان و آشکاری است ...